De Gabbeh-traditie is afkomstig van de nomadische stammen uit het Midden-Oosten, in het bijzonder het Qashqai-volk. Historisch gezien werden deze tapijten door vrouwen geweven voor huishoudelijk gebruik in plaats van voor de handel, wat betekent dat het diep persoonlijke uitingen waren van het leven, de omgeving en de verbeelding van de wever.
Het woord Gabbeh vertaalt zich naar 'ruw' of 'natuurlijk', een term die de esthetiek van deze tapijten perfect vangt. In tegenstelling tot de formele, symmetrische patronen die in stadse werkplaatsen worden gemaakt, staan traditionele Gabbeh-tapijten bekend om hun minimalistische, abstracte ontwerpen en gedurfd kleurgebruik, vaak geïnspireerd op het natuurlijke landschap van bergen en woestijnen.
Deze tapijten worden doorgaans gekenmerkt door hun dikke, lange pool en het gebruik van handgesponnen, natuurlijk geverfde wol. De onregelmatigheid in het weefsel en het incidentele gebruik van eenvoudige, symbolische motieven zoals gestileerde bomen, dieren of geometrische vormen worden beschouwd als kenmerken van hun authenticiteit en charme.
Vandaag de dag zijn deze tapijten zeer gewild bij verzamelaars die de mix van primitief design en verfijnd ambacht waarderen. Het bezitten van een stuk uit deze traditie is een manier om verbinding te maken met een eeuwenoud nomadisch erfgoed, waarbij elk tapijt dient als een tastbare link naar het leven en de vaardigheden van de mensen die het hebben gemaakt.
