Gabbeh-tapijten vinden hun oorsprong in de nomadische tradities van het Midden-Oosten, waar ze oorspronkelijk werden geweven voor persoonlijk gebruik in plaats van voor de handel. Historisch gezien werden deze tapijten gekenmerkt door hun dikke, lange pool en een vormentaal die nauw verbonden was met de directe omgeving en het dagelijks leven van de wever. Door de generaties heen zijn ze geëvolueerd van puur utilitaire vloerbedekking tot gevierde stukken volkskunst.
De term Gabbeh zelf impliceert iets rauws, natuurlijks of ongeknipt, wat de eerlijke en directe benadering van hun constructie weerspiegelt. Wevers gebruikten vaak handgesponnen wol, die natuurlijke variaties in toon kan vertonen die diepte en karakter aan het eindproduct toevoegen. Deze focus op natuurlijke materialen en een dikker weefsel creëert een tapijt dat uitzonderlijk comfortabel en veerkrachtig is.
Qua ontwerp staan deze tapijten bekend om hun gedurfde, artistieke en vaak abstracte benadering. Terwijl veel traditionele tapijten vertrouwen op strakke geometrische patronen, bevatten Gabbeh-tapijten vaak figuratieve motieven zoals dieren, gestileerde bomen en berglandschappen. Deze elementen worden vaak op een spontane, improviserende manier gerangschikt, waardoor de wever een persoonlijk of cultureel verhaal kan uitdrukken binnen het kader van het tapijt.
Het bezitten van een stuk uit deze traditie is een kans om verbinding te maken met een geschiedenis van nomadisch vakmanschap. Deze tapijten worden door verzamelaars zeer gewaardeerd vanwege hun authenticiteit en de enorme menselijke inspanning die nodig is om ze te creëren. Omdat ze zelden volgens een strikt patroon worden gemaakt, dient elk tapijt als een document van de verbeelding van de wever, waardoor elk stuk een unieke culturele schat blijft.