De Gabbeh-traditie vindt haar oorsprong bij de nomadische stammen uit het Midden-Oosten, die deze kleden oorspronkelijk maakten voor eigen gebruik in huis. Historisch gezien waren dit dikke, grove vloerbedekkingen ontworpen voor warmte in een ruw klimaat, vaak geweven op eenvoudige weefgetouwen door vrouwen die hun inspiratie rechtstreeks uit hun natuurlijke omgeving haalden.
De term 'Gabbeh' zelf verwijst naar een stijl die opzettelijk rauw en minimalistisch is, waarbij vaak de nadruk ligt op gedurfde kleuren en vereenvoudigde vormen. In de loop der tijd zijn deze kleden geëvolueerd van functionele benodigdheden naar veelgevraagde decoratieve stukken, gewaardeerd om hun artistieke vrijheid en het gebrek aan strikte naleving van formele, symmetrische patronen zoals die in meer traditionele stadse kleden te vinden zijn.
Kenmerkende elementen van deze stijl zijn het gebruik van met de hand gesponnen, natuurlijk geverfde wol, wat subtiele kleurnuances creëert die bekend staan als abrash. Dit specifieke kleed heeft een ritmisch raster van vierkanten, onderbroken door kleine kruisachtige motieven, een gebruikelijke manier voor wevers om subtiele verhalende elementen in een verder abstracte compositie te verwerken.
Het verzamelen van een Gabbeh vloerkleed is een investering in een levende traditie. Deze stukken worden gevierd om hun authentieke, pretentieloze charme en de vaardigheid die vereist is om een consistente spanning en een gelijkmatig patroon te behouden zonder het gebruik van complexe blauwdrukken. Het bezitten van zo'n kleed is een manier om verbinding te maken met een langdurige ambachtscultuur die individuele expressie waardeert.