De traditie van het Gabbeh-vloerkleed komt voort uit nomadische stammen uit het Midden-Oosten, waar wevers deze stukken voornamelijk voor eigen gebruik maakten in plaats van voor de handel. In tegenstelling tot formelere, ingewikkelde stadskleden, werd de Gabbeh ontworpen voor comfort, met een dikkere en grovere pool die een zacht en warm oppervlak bood voor het leven in een tent.
De term 'Gabbeh' vertaalt zich naar 'ruw' of 'natuurlijk', wat de focus van de traditie op eenvoud en de directe expressie van de wever weerspiegelt. Deze kleden staan bekend om hun dikke, handgesponnen wol en hun vermogen om een gevoel van ongekunstelde schoonheid over te brengen door de nadruk te leggen op textuur en kleur in plaats van op complexe, starre patronen.
Kenmerkende elementen van deze traditie zijn vaak gedurfde, effen vlakken of eenvoudige, spontane geometrische motieven die voortkomen uit de verbeelding van de wever. Terwijl veel traditionele kleden strakke, vooraf geplande ontwerpen volgen, staat de Gabbeh bekend om zijn vrije vorm, waardoor elk kleed een canvas is voor het individuele creatieve proces van de ambachtsman.
Tegenwoordig worden deze kleden door verzamelaars zeer gewaardeerd vanwege hun authenticiteit en de diepe culturele verbinding die ze bieden met oude nomadische praktijken. Een Gabbeh bezitten gaat niet alleen over vloerbedekking, maar over het in huis halen van een stuk levende geschiedenis dat het vakmanschap, de spontaniteit en de duurzame kwaliteit van traditionele ambachten viert.